historie: Frank Moons

Frank Moons

In de wielersport heet het ‘karakter’ als een coureur nooit opgeeft en steeds maar doorgaat met zijn streven naar betere resultaten. Frank Moons is een voorbeeld van waartoe grote inzet en doorzettingsvermogen na een sportcarrière leiden kan. Al reed hij als amateur in acht jaar tijd in de ploeg van Jan van Erp en met de nationale selectie een hele serie overwinningen en ereplaatsen bijeen. Even was hij nog assistent-ploegleider bij een profploeg. Vond het vervolgens tijd worden om aan zijn maatschappelijke carrière te gaan denken. Met zijn bedrijf Augusta Benelux is hij nu wereldwijd een van de marktleiders in de sportbrillenbranche. Zijn merknaam BBB vind je terug op de neuzen van kampioenen als Tom Boonen en Julien Absalon. Een gesprek regelen met Frank Moons valt niet mee. Sinds twee jaar is hij inwoner van Lieshout, maar in dat brouwersdorp is hij maar weinig te vinden. Is hij niet op de zaak in Leiden, dan reist hij ergens ver weg over de wereld. Toevallig is hij net terug uit Taiwan als ik hem per telefoon op zijn thuisadres probeer te bereiken. Reizen heeft hij altijd al leuk gevonden. “Toen ik als amateur bij Jan van Erp reed, was ik al het hele seizoen op weg. Etappekoersen als Olympia’s Tour, de Italiaanse Giro delle Regione, in eigen land ook de driedaagse van Noord-Holland en de tweedaagse van Zeeuws Vlaanderen, hij somt ze in een adem op. Net zoals de grote ronden die hij met de nationale selectie reed: Ruban Granitier Breton en Tour de Loir et Cher in Frankrijk, de Ronden van Oostenrijk, Joegoslavië en Bulgarije. Ik heb dat altijd graag gedaan. Waar hij zich het beste thuis voelde? “Op licht geaccidenteerd terrein. In de Limburgse heuvels bijvoorbeeld. In de Hel van Mergelland ben ik als tweede en derde geëindigd. Echt in de bergen, zoals in Parijs-Nice of in de Ronde van Oostenrijk, werd ik op een kwartier gereden. De Gross Glockner is toch wat anders dan de Cauberg. Daar is het ieder voor zich en God voor ons allen!” Hobby werd beroep Toen Frank Moons als wielrenner stopte, had ook sponsor Jan van Erp al een punt achter zijn ploeg gezet. Moons reed zijn laatste seizoen in de Gazelle-ploeg en werd vervolgens een jaar assistent-ploegleider bij Skala-Gazelle. “Ik had geen ambitie om zelf prof te worden en toen het aan het einde van het seizoen voor mij over was, ben ik vertegenwoordiger geworden in de fietsenbranche. Eerst bij Raleigh, vervolgens bij Shimano. Zo heb ik van mijn hobby mijn beroep kunnen maken. Zestien jaar geleden ben ik bij het bedrijf gaan werken waarvan ik nu mede-eigenaar ben.” Met zijn compagnon Chris Koppert, destijds ook een renner in de Jan van Erp-ploeg, levert Augusta Benelux nu sportbrillen aan meer dan 10.000 winkels in 31 landen. “Het aardige daaraan is dat we, waar we vroeger door anderen gesponsord werden, nu zelf een paar profteams sponsoren. Weliswaar niet als hoofdsponsor, maar de renners van Quick Step en van het Bianchi MTB Team rijden met brillen van ons hun wedstrijden. Het mooiste wat Moons is bij gebleven uit zijn actieve sportcarrière zijn uiteraard zijn overwinningen. “Maar vooral ook het omgaan met andere mensen en het op jezelf aangewezen zijn, heb ik altijd bijzonder gewaardeerd. Ik denk dat dat me gebracht heeft waar ik nu sta. De inzet, het karakter, het koersinzicht liggen dicht bij het zaken doen. Daarbij was ik een echt gezelschapsmens. Ik vond de wedstrijden heel leuk, maar vond het vooral gezellig als we na de wedstrijd met een man of vijf op de kamer van de masseur zaten. En als we samen aan tafel zaten te eten. Dat met elkaar optrekken schept een band.” et wielrennen is een mooie periode in m’n leven geweest. Ik mocht deel uitmaken van een mooie generatie met jongens als Bert Oosterbosch, Adri van der Poel, Hans Daams, Johnny Broers, Hans Boom en Jannes Slendebroek in de ploeg. Wat ik nu beroepsmatig doe is een mooie tijd, maar het fietsen is ook een mooie periode in mijn leven geweest. Een tijd waarin je karakter gevormd wordt, waarin je ook leert omgaan met andere mensen.” (Uit: Rondekrant Omloop der Kempen – Tekst: Piet Gijsbers)